Słownik pojęć:

<<Powrót

Waloryzacja
Obiektywna ocena wartości przyrodniczej obszaru za pomocą analizy danych zebranych metodami naukowymi.

Wirusy
Bardzo małe (10-300 nm) twory biologiczne. nie mające budowy komórkowej, nie mające własnej przemiany materii, nie rosnące i nie dzielące się, ich istnienie polega wyłącznie na korzystaniu ze struktur żywych komórek gospodarza i z zachodzących w nich procesów. Powielanie się wirusów (replikacja) odbywa się na zasadzie włączania informacji genetycznej wirusa w proces produkowania przez komórkę gospodarza odpowiednich składników wirusów następnego pokolenia. Budowa ostatecznej postaci rozwojowej wirusa (wirionu) ogranicza się do cząsteczki kwasu nukleinowego (DNA lub RNA) zawierającej informację genetyczną oraz otaczającej tę cząsteczkę powłoki złożonej z wielu podobnych do siebie elementów białkowych, niektóre wirusy mają na zewnątrz jeszcze jedną lipidowo-białkową osłonkę. W takiej postaci wirusy mogą istnieć poza komórkami gospodarza i krążyć w środowisku.

Wodniczki tętniące
Organelle służące do wydalania u wielu protista (np. u pantofelka i pełzaka). Pantofelek ma dwie wodniczki tętniące w postaci otoczonych błoną cytoplazmatyczną pęcherzyków wokół których znajdują się kanaliki doprowadzające wodę – co pewien czas pęcherzyki kurczą się wypychając tę wodę na zewnątrz komórki. Pojedyncza wodniczka tętniąca pełzaka opróżniana jest co najmniej raz na pięć minut i napełnia się ponownie.

Wylinka
Zewnętrzna część powłoki ciała niektórych gatunków zwierząt zrzucana cała w procesie zwanym linieniem; przede wszystkim u stawonogów, dla których martwy i nierozciągliwy chitynowy pancerz w miarę wzrostu ciała staje się za mały albo wymaga zmiany kształtu, co pewien czas pęka i z jego wnętrza wychodzi zwierzę w nowym szybko twardniejącym oskórku. Jedynymi kręgowcami tworzącymi wylinkę są płazy, węże i jaszczurki zrzucające jednocześnie całą martwą powłokę naskórka.

Wypalanie roślinności
Jako rodzaj zagrożenia dla środowiska przyrodniczego, powoduje szkody w środowisku przez: bezpośrednie niszczenie roślin i zwierząt, niszczenie struktury siedliska, utrzymujące się przez lata zmiany we właściwościach chemicznych gleby i składzie organizmów glebowych, wywiewanie i wypłukiwanie potrzebnych do rozwoju roślin składników mineralnych; wypalanie roślinności jest w Polsce zabronione i podlega karze.